Het valt niet mee om kinderen, jonger dan een jaar of zeven, met linosnede het leven zuur te maken. Die vingertjes zijn nog te klein om door een gutsje te worden doorboord en meestal is de motoriek ook nog niet goed genoeg om deze techniek onder controle te krijgen. Die leeftijdsgrens van 7 jaar staat natuurlijk niet vast: er zijn volwassenen die het nooit zullen leren en er zullen kinderen jonger dan zeven zijn die de guts met professionele air ter hand nemen.

Een alternatief zou het maken van een aardappelstempel kunnen zijn, maar het hanteren van een mes lijkt me net zo gevaarlijk als een gutsje.

Knippen. Dat kunnen kinderen al vrij snel, vooral als ze een beetje zijn opgeleid op de basisschool. Voor hoogdruk moet het materiaal wel enigzins dik zijn, anders komt er te weinig reliëf. Dik materiaal dat toch goed te knippen is, is foam. Rubberplaat, wordt het ook wel genoemd. Het is te koop in de speelgoedwinkel, als stempeltjes en kleurrijke uitgestanste vormpjes. Bij leveranciers voor schoolbenodigdheden kun je het als plaat kopen. De uitgeknipte vormen kun je het best plakken op karton en dan inrollen en afdrukken. Het is handig om de binnenvorm en de buitenvorm op twee verschillende kartonnen plaatjes te plakken. Die in verschillende kleuren inrollen en na elkaar (op hetzelfde vel!) afdrukken levert snel een tweekleurendruk op. Hele slimme kinderen tekenen ook nog in het rubber, die lijnen drukken een beetje naar beneden en laten witte lijnen zien op de afdruk.

Workshops Foamdrukken

Diana van Hal heeft in februari een workshop Foamdrukken georganiseerd voor een klas van ongeveer 28 kinderen. Hier haar relaas:

"Tijdens de workshop foam-drukken werd het een gezellige boel. In drie groepjes van 10 werd er gewerkt aan drie grote prenten. Iedereen ging gewapend met een schaar en velletjes foam aan de slag.
Het onderwerp: Juffen- (verjaar) dag sprak erg tot de verbeelding.
Na het knippen en plakken van de foamvormen op karton, was het tijd ze in te inkten en af te drukken op een echte pers. Het resultaat was echt verrassend: indrukwekkende, vrolijke prenten. De juffen wilden ze het liefst inlijsten, als echte kunst! "

Bij Diana was het foamdrukken een groepsactiviteit: de deelnemers knippen en plakken, inkten wellicht zelf in en de docent drukt af.

Henny van Ham had een andere benadering van dezelfde techniek: de leerlingen worden zelf aan het drukken gezet. Daarvoor is het wel handig om voor een grote groep meer dan één persje bij de hand te hebben.

De vorm wordt eerst getekend en dan geknipt uit het foamrubber. De binnen- en buitenvorm worden apart op een kartonnetje geplakt, zodat je dus twee drukvormen hebt. Plakken gaat heel goed met een plakstift.

De twee vormen worden elk apart ingerold met drukinkt en na elkaar op één vel papier gedrukt. Kleine kans dat de twee drukvormen precies passen, maar dat is ook wel een beetje de lol.

Als je de kartonnetjes, het foam en hetpapier (dikker dan 80 grs) even groot maakt worden de pasverschillen minder groot. Waarschuw deelnemers dat afdrukken in spiegelbeeld gaat!

Onderaan de twee drukvormen, bovenaan twee afdrukken. Deze deelnemer heeft de tweede keer de achtergrondkleur naar blauw gewijzigd.

Van deze deelnemer kon ik geen drukvormen meer vinden, maar het resultaat is zo mooi dat hier de twee verschillende versies worden getoond.

Overigens hebben niet alle deelnemers de kleuren tijdens het drukken gewijzigd.